DE PRIJS MARCEL DELBECQUE

DOPING: NICO STAR !!!

In tegenstel­ling tot vorig jaar waren er deze keer gelukkig wel voldoende paarden. Vorige winter werd deze klassieker immers niet gelopen, maar godzijdank hadden we daar dit jaar geen last van.

Toch hadden we met negen starters geen overschot en slechts twee Belgisch gefokte deelnemers verschenen aan de start. Dat dit nu net Nico Star en Orlando II zijn en ze zelfs eerste en tweede werden is aardig meegenomen, maar het is jammer dat er soms geen grotere doorstroming is van de subtoppers naar de top. Het zou voor hen soms het proberen waard zijn...

Nico Star en vooral de terugkeer van Orlando II maakten de koers interessant. Van de zeven anderen sprong vooral Make Limburgia in het oog. Deze Duits geregistreerde Nederlander was een graag geziene gast. Op een baan als Dinsla­ken had de zoon van Minnesota Viking het immers heel goed gedaan en op de Giganten-dag van Wolvega nam hij deel aan het langeafstandsnummer waarin hij tweede werd   in een 19-delig veld en een wederoptredende Milo Windspiel voorbleef. En aangezien er in Nederland, en eigenlijk ook bij onze oosterburen in de winter weinig tot geen grote prijzen op de rol staan, is het voor ons heel leuk om een nieuwe naam in het veld te zien. Het is misschien een tip om onze winter­klassiekers boven de Moerdijk wat bekender te maken, want een extra deelnemer aan het veld is altijd welkom. De Fransen Gipsy de Pommereux, Grenade d'Alen­con en Flash de Play waren samen met de Zweedse Majors Alma, Backstreet Chief en Saint Silas (leuk terug te zien) ook van de partij.

En in tegenstelling tot de trage en daardoor weining spectaculaire Fokkersprijs werd in de Marcel Delbeque meteen de beuk erin gegooid. Na de start vertrok Nico Star als een raket en Kurt Martens liet zijn... ster meteen zijn eigen pittig koerstempo onderhouden. Gipsy de Pommereux bevond zich vier lengten achter de leider en enkele lengten voor het peloton dat heel wat terrein moest goedma­ken. Hij zou later in het parcours problemen met de drafgangen krijgen. Orlando II zat zelfs na één ronde vijftien lengten achter de leider en Chri­stophe Martens mocht geleidelijk aan de achtervolging inzetten.

Maar Nico Star verzwakte niet. Meer nog, hij ging zelfs nog behoorlijk door de linksomdraaiende bochten en dat was iets waar hij de laatste maanden een hekel aan gekregen had. In de Fokkersprijs speelde Kurt nog op zeker door te wachten tot de laatste rechte lijn, terwijl hij nu het heft zelf in eigen handen nam. De koers gaf aan dat Nico Star zeker  heel variabel is voor wat de toegepaste tactiek betreft. In de laatste rechte lijn bleef Nico Star op zijn elan doorgaan en kon hij de steeds dichterbijkomende Orlando II achter zich houden. En zo gaf de koers dezelfde vormwaarde weer als in de Marcassou Talpe van 2001. Toen gaf Nico Star met een voorgift van 20m op Orlando II de hengst van Fons Vanberg­hen ook al het nakijken. Toch liep Orlando II een beresterke koers, want het broertje van Epalio, die deze koers vier jaar terug won, zette een fraaie 1'16"3 over 2350m neer en dit is slechts een halve seconde boven het Kuurnse baanre­cord over die afstand. Het was in ieder geval heel leuk om Orlando II nog eens in België aan het werk te zien. Dat hij het in Frankrijk het voorbije jaar heel goed gedaan heeft, kunnen we alleen maar toejuichen, maar daardoor hoeft hij België nog niet helemaal links te laten liggen. Integendeel, zo'n wintertoppers hebben nood aan paarden als Orlando II en hopelijk zien we hem nog enkele keren aan de start verschijnen van één van onze nationale topdraverijen.

Op afstand kwam Make Limburgia als derde binnen. Het meest opvallende aan zijn deelname was het feit dat de 8-jarige draver de koers met een dekentje afwerkte, iets wat we in ons land nog nooit hebben zien doen en blijkbaar niet voor herhaling vatbaar zal zijn. Toch kan die Make Liburgia met onze besten mee en het zou ons niet verwonderen dat hij nog eens terugkeert naar Kuurne. Grenade d'Alencon kwam als vierde binnen en dit kan nog als een succes beschouwd worden als we de koerssituatie aan de overzijde van de baan in gedachten hou­den. Daar zat ze nog enkele lengten los van het veld en alhoewel ze wel enkele paarden passeerde die aan het eind van hun Latijn waren, heeft ze voor het eerst sinds lang weer een positieve verrichting in ons land.

En hoe moeten we de koers van Saint Silas analyseren? Wel, een duidelijk punt is dat de tweede uit de Charley Mills nog ver van zijn zomervorm is verwijderd. Toen hij vijfde werd op Waregem Koerse achter paarden als Horse de Cottun, Nicolas Drossaert, Nero van Daverko en Nico Star stond hij wat zijn theoretische vormwaarde betreft toch vrij hoog aangeschreven. We vermoeden echter dat de koers hem heel goed zal gedaan hebben en binnen een koers of twee kan hij al heel wat beter voor de dag komen. Majors Alma en Flash de Play konden geen vuist maken en vooral van de Lannoo-pupil hadden we iets meer verwacht. Zijn laatste twee koersen zijn in vergelijking met zijn behaalde plaatsjes in La Capelle en Rouen iets minder. Misschien zit de vorm in een dipje, maar op waarde beke­ken moet hij toch beter kunnen. Misschien kan hij dit in de komende weken zelfs al tonen.